کابل جوشکاری هادی الکتریکی جریان جوشکاری است. این شامل یک سری رشته های مسی ظریف است که درون یک ژاکت غیر رسانا و بادوام (نوعاً نوعی لاستیک مصنوعی یا طبیعی از رنگ های مختلف) پیچیده شده است. رشته های ظریف مسی انعطاف پذیری بیشتری نسبت به انواع دیگر رساناهای الکتریکی به کابل جوش می دهد و ژاکت عایق برای نگه داشتن حرکت مکرر بر روی سطوح ناهموار طراحی شده است. با افزایش سطح جریان (اندازه گیری شده در آمپراژ یا آمپر) ، قطر کابل جوشکاری و سطح مقطع حاصل از رشته مس باید افزایش یابد. این مفهوم مشابه جریان آب از طریق یک شلنگ است. برای حمل حجم بیشتری از آب به یک شلنگ با قطر بزرگتر نیاز است. برای آبیاری باغچه خود از یک شلنگ کوچکتر استفاده می کنید ، در حالی که آتش نشانی برای مقابله با آتش از یک شلنگ بسیار بزرگتر استفاده می کند.
“آمپیسیته” کابل مسی جوشکاری ، که به عنوان ظرفیت جریان یا درجه ولتاژ آمپراژ نیز شناخته می شود ، به حداکثر مقدار جریان الکتریکی گفته می شود که یک کابل مسی جوشکاری می تواند با اطمینان انجام دهد. علاوه بر سطح مقطع ، سایر عواملی که بر ظرفیت سیم جوش تأثیر می گذارد عبارتند از طول آن ، درجه اهم (به عنوان مثال ، درجه مقاومت) ، درجه حرارت مواد عایق و دمای محیط. کابل های کوتاهتر می توانند.
جریان بیشتری نسبت به کابل های بلندتر با قطر یکسان داشته باشند. کابل جوشکاری اغلب با دمای هادی ۷۵ درجه سانتیگراد (۱۶۷ درجه فارنهایت) ، ۹۰ درجه سانتیگراد (۱۹۴ درجه فارنهایت) یا ۱۰۵ درجه سانتیگراد (۲۲۱ درجه فارنهایت) درجه بندی می شود. در حالی که سیم مسی خود می تواند دمای بالای تولید شده توسط آمپراژهای بالاتر را قبل از ایجاد آسیب تحمل کند ، عایق محافظ آنها ذوب می شود. کابل های جوشکاری نیز اغلب با دمای محیط ۳۰ درجه سانتی گراد (۸۶ درجه فارنهایت) درجه بندی می شوند.دمای بالاتر محیط می تواند توانایی آنها را برای دفع گرما در محیط اطراف کاهش دهد و در نتیجه قدرت آنها را کاهش دهد. علاوه بر این ، چندین کابل بسته شده محکم در کنار هم می توانند توانایی آنها در دفع گرما را کاهش دهند. چندین کابل باید کمی از هم فاصله داشته باشند.
توجه داشته باشید که اگرچه مس رسانای بسیار خوبی از برق است ، اما هنوز هم درجه ای از مقاومت در برابر جریان الکترون از طریق آن را دارد. بنابراین ، مقداری از گرمایش مقاومت در کابل اتفاق می افتد. طبیعی است که یک کابل مسی جوشکاری با اندازه مناسب پس از جوشکاری طولانی مدت در اثر لمس گرم شود.
اما اگر قطر کابل برای میزان جریان عبوری از آن خیلی کوچک باشد ، کابل بیش از حد گرم می شود. این می تواند منجر به خطر احتمالی آتش سوزی و همچنین صدمه به کابل مسی جوشکاری (و در نهایت شکستگی و خرابی کابل) شود. خرابی ژاکت عایق نیز می تواند یک خطر شوک الکتریکی باشد. برعکس ، کابلی که برای یک سطح آمپر مشخص بیش از اندازه باشد ، جریان موثرتری نسبت به کابل با اندازه مناسب انجام نمی دهد. با این حال،کابل با قطر بزرگتر به دلیل افزایش مقدار رشته های مسی ، معمولاً هزینه بیشتری در هر فوت یا متر نسبت به کابل با قطر کوچکتر دارد. بنابراین ، کابل های بزرگ نباید مقرون به صرفه باشند.
کابل برق معمولاً توسط اندازه AWG (سیم سیم سنج آمریکایی) طبقه بندی می شود ، جایی که کابل قطر کوچکتر تعداد بیشتری دارد. اندازه های AWG را لیست می کند. اندازه گاج (یا گیج) بزرگتر از یک صفر است.
