کابل جوشکاری هادی الکتریکی جریان جوشکاری است. این شامل یک سری رشته های مسی ظریف است که درون یک ژاکت غیر رسانا و بادوام (نوعاً نوعی لاستیک مصنوعی یا طبیعی از رنگ های مختلف) پیچیده شده است. رشته های ظریف مسی انعطاف پذیری بیشتری نسبت به انواع دیگر رساناهای الکتریکی به کابل جوش می دهد و ژاکت عایق برای نگه داشتن حرکت مکرر بر روی سطوح ناهموار طراحی شده است. با افزایش سطح جریان (اندازه گیری شده در آمپراژ یا آمپر) ، قطر کابل جوشکاری و سطح مقطع حاصل از رشته مس باید افزایش یابد. این مفهوم مشابه جریان آب از طریق یک شلنگ است. برای حمل حجم بیشتری از آب به یک شلنگ با قطر بزرگتر نیاز است. برای آبیاری باغچه خود از یک شلنگ کوچکتر استفاده می کنید ، در حالی که آتش نشانی برای مقابله با آتش از یک شلنگ بسیار بزرگتر استفاده می کند.
“آمپیسیته” کابل مسی جوشکاری ، که به عنوان ظرفیت جریان یا درجه ولتاژ آمپراژ نیز شناخته می شود ، به حداکثر مقدار جریان الکتریکی گفته می شود که یک کابل مسی جوشکاری می تواند با اطمینان انجام دهد. علاوه بر سطح مقطع ، سایر عواملی که بر ظرفیت سیم جوش تأثیر می گذارد عبارتند از طول آن ، درجه اهم (به عنوان مثال ، درجه مقاومت) ، درجه حرارت مواد عایق و دمای محیط. کابل های کوتاهتر می توانند.
جریان بیشتری نسبت به کابل های بلندتر با قطر یکسان داشته باشند. کابل جوشکاری اغلب با دمای هادی ۷۵ درجه سانتیگراد (۱۶۷ درجه فارنهایت) ، ۹۰ درجه سانتیگراد (۱۹۴ درجه فارنهایت) یا ۱۰۵ درجه سانتیگراد (۲۲۱ درجه فارنهایت) درجه بندی می شود. در حالی که سیم مسی خود می تواند دمای بالای تولید شده توسط آمپراژهای بالاتر را قبل از ایجاد آسیب تحمل کند ، عایق محافظ آنها ذوب می شود. کابل های جوشکاری نیز اغلب با دمای محیط ۳۰ درجه سانتی گراد (۸۶ درجه فارنهایت) درجه بندی می شوند.دمای بالاتر محیط می تواند توانایی آنها را برای دفع گرما در محیط اطراف کاهش دهد و در نتیجه قدرت آنها را کاهش دهد. علاوه بر این ، چندین کابل بسته شده محکم در کنار هم می توانند توانایی آنها در دفع گرما را کاهش دهند. چندین کابل باید کمی از هم فاصله داشته باشند.
توجه داشته باشید که اگرچه مس رسانای بسیار خوبی از برق است ، اما هنوز هم درجه ای از مقاومت در برابر جریان الکترون از طریق آن را دارد. بنابراین ، مقداری از گرمایش مقاومت در کابل اتفاق می افتد. طبیعی است که یک کابل مسی جوشکاری با اندازه مناسب پس از جوشکاری طولانی مدت در اثر لمس گرم شود.
اما اگر قطر کابل برای میزان جریان عبوری از آن خیلی کوچک باشد ، کابل بیش از حد گرم می شود. این می تواند منجر به خطر احتمالی آتش سوزی و همچنین صدمه به کابل مسی جوشکاری (و در نهایت شکستگی و خرابی کابل) شود. خرابی ژاکت عایق نیز می تواند یک خطر شوک الکتریکی باشد. برعکس ، کابلی که برای یک سطح آمپر مشخص بیش از اندازه باشد ، جریان موثرتری نسبت به کابل با اندازه مناسب انجام نمی دهد. با این حال،کابل با قطر بزرگتر به دلیل افزایش مقدار رشته های مسی ، معمولاً هزینه بیشتری در هر فوت یا متر نسبت به کابل با قطر کوچکتر دارد. بنابراین ، کابل های بزرگ نباید مقرون به صرفه باشند.
کابل برق معمولاً توسط اندازه AWG (سیم سیم سنج آمریکایی) طبقه بندی می شود ، جایی که کابل قطر کوچکتر تعداد بیشتری دارد. اندازه های AWG را لیست می کند. اندازه گاج (یا گیج) بزرگتر از یک صفر است.
در برخی مدارهای الکتریکی نقش مبدا را زمین ایفا می نماید در این صورت ارت به معنای زمین است .
زمین که مبدا است وظیفه اندازه گیری ولتاژهای الکتریکی را به عهده دارد از کابل ارت یا سیم ارت برای مسیر برپشت جریان نیز به منبع مورد استفاده قرار می گیرد .
معنای دیگر ارت اتصال مستقیم به زمین است .
یکی از دلایل اتصال مدارهای قدرت به زمین افزایش ایمنی و مراقبت از دستگاه و افراد است که در این اتصال از کابل ارت به کار گرفته می شود .
هنگامی که ولتاژ میان مدار و زمین افزایش میابد کابل ارت با نرمال نمودن سطح ولتاژ از آسیب دیدن عایق مدار جلوگیری می تواند جلوگیری کند .
از دیگر دیگر وظایف سیم ارت جلوگیری کردن از انتقال مواد قابل اشتعال و ایجاد الکتریسیته ای است که ساکن شده در زمان تعمیرات الکتریکی بوده می باشد .
ارت نیز در علم برق معنای دیگری دارد . در هواپیما ، کشتی و فضاپیما که اتصال به زمین وجود ندارد ، در این وسایل نقلیه ارت به معنای پتانسیل صفر است .
سیستم ارتینگ به علت این که سطح ایمنی را بالا می برد کار در مقوله های الکتریکی بسیار مورد استفاده قرار می گیرد . این سیستم که از یک چاه و یک سیم متصل به آن ایجاد می شود . در مدار الکتریکی جریان های ورودی با کمک ارت به زمین انتقال می گردد . ما می توانیم برای محافظت از وسایل برقی ، صنعتی یا مخابراتی از یک رشته سیم برای انتقال برق به زمین استفاده کنیم ، با این کار در اصل یک سیستم ارتینگ تشکیل داده ایم .
کاربرد کابل ارت
اگر هر کدام از سیم های فاز و نول به هر شکلی به بدنه دستگاه متصل شوند و در این شرایط مدار الکتریکی دچار نشتی گردد . این نشتی با کمک سیستم ارتینگ به زمین منتقل می شود تا از برق گرفتگی و یا آسیب دیدگی وسیله ها جلوگیری شود .
در موارد دیگر در بدنه لوازم خانگی را به لوله های گاز ، آب و یا اسکلت ساختمان آن را متصل می کنند . این کار باعث برق گرفتگی شدید می گردد .
اگر سیم های فاز را به سیم ارت وصل کنید باعث این می شود که جریان برق توسط فیوز مربوط به آن قطع گردد همچنین با وصل کردن سیم های نول به سیستم ارت در صورتی که ارتینگ مجهز به فیوز محافظ جان باشد ، فیوز با نشتی بالای ۳۰ آمپر می تواند جریان را به کلی قطع نماید .
سیم ارت و نول مخالف شباهت ظاهری زیادی که با هم دارند در عملکرد کاملا متفاوت هستند و هرگز نمیتوان از یکی به عنوان جایگزین آن دیگری استفاده نمود .
امروزه استفاده از سیستم ارتینگ رایج شده .
برای مثال در سیستم مخابرات از کابل ارت برای رفع نویز استفاده می شود همچنین استفاده از این سیستم در شبکه های توزیع و همینطور انتقال برق نقش کلیدی دارد . در صورت نبود آن این شبکه ها هیچ کاربردی ندارند .
